۱۳۸۹ شهریور ۳۰, سه‌شنبه

مهندسی چیست و مهندس خوب کیست؟

در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید در دانشگاه‌ها هستیم و تعداد زیادی از دانشجویان، برای اولین بار وارد دانشگاه می‌شوند و زندگی دانشجویی را آغاز می‌کنند. دسته‌ای از این دانشجویان که تعداد آن‌ها نیز کم نمی‌باشد رشته‌های مهندسی را برای ادامه تحصیل در نظر گرفته‌اند. امروزه در کشور ما گرایش عجیبی به سمت رشته‌های مهندسی ایجاد شده‌است و اکثر دانش‌آموزان رشته ریاضی علاقمندند در یکی از رشته‌های مهندسی ادامه تحصیل بدهند. در این میان یک سوال مهم مطرح است که هدف از رشته‌های مهندسی چیست و یا به عبارتی رسالت یک مهندس در یک جامعه چیست؟ این موضوعیست که امروز قصد دارم در آستانه آغاز سال تحصیلی جدید، راجع آن بنویسم. این مطالب تجربه من به عنوان یک مهندس است و برداشتی است که تاکنون از رشته مهندسی و یک مهندس خوب داشته‌ام.

این یک واقعیت کلی است که رشته‌های مهندسی برای تبدیل علم به تکنولوژی ایجاد شده‌اند. وظیفه محققین و دانشمندان علوم پایه تولید علم و وظیفه مهندسین تبدیل این علوم به تکنولوژی است. در واقع مهندسین باید از این علوم خام استفاده کنند و با تولید تکنولوژی دنیا را به محلی برای بهتر زیستن تبدیل کنند.

از نظر بنده یک مهندس خوب کسی است که راه ارزش‌آفرینی را به خوبی می‌داند. او کسیست که از علوم پایه استفاده کرده و ارزش آفرینی می‌کند. ارزش آفرینی یعنی بهره‌گیری از تبدیل علم به تکنولوژی برای تولید ثروت از دید مادی و کمک خالصانه به خلق خدا با افزایش کیفیت زندگی مردم از دید معنوی.

در این میان عده‌ای از مهندسان باید علاوه بر این‌که ارزش‌آفرینان خوبی باشند، کارآفرینان خوبی نیز باشند. چرا که برای پیشرفت جامعه نیاز به کارآفرینان متعهد است. بنابراین عده‌ای از مهندسین که ویژگی‌های یک کارآفرین خوب را بالقوه در خود دارند، وظیفه و رسالت سنگین‌تری برعهده دارند. اینان نه تنها برای خود شعل ایجاد می‌کنند، بلکه برای افراد دیگر جامعه نیز شعل ایجاد می‌کنند. فردی می‌تواند کارآفرین خوبی باشد که خلاق، ریسک‌پذیر، فرصت‌جو، مدیر خوب، آینده‌نگر، باپشتکار و با اعتماد بنفس باشد.

چه زیباست که مهندسان ما در بدو ورود به دانشگاه رسالت خود را بدانند و همواره در طول دوران تحصیل و کار تلاش کنند رسالت خود را انجام دهند. این شایسته یک مهندس نیست که شغلی را انتخاب کند که در آن ارزش‌آفرینی وجود ندارد. من توصیه‌ام به همه دانشجویان جدیدالورود رشته مهندسی این است که سعی کنند از همین ابتدا، هرچه سریع‌تر آینده شغلی خود را در ذهن ترسیم کنند و مسیری که برای زندگی کاری و شغلی خود در نظر می‌گیرند، مسیر ارزش‌آفرینی باشد و سعی کنند ویژگی‌های یک مهندس خوب را در خود پرورش دهند و اگر خود را بالقوه کارآفرین می‌دانند تلاش کنند ویژگی‌های یک کارآفرین را نیز در خود از بالقوه به بالفعل درآورند. به امید روزی که همه مهندسان ما الگوی خوب ارزش‌آفرینی و کارآفرینی برای همه مهندسان دنیا باشند.

۱۳۸۹ شهریور ۱۸, پنجشنبه

رمضان ماه میهمانی خدا به آخر رسید

به راستی که رمضان ماه ضیافت الهیست. به راستی که شیطان در این ماه به زنجیر کشیده شده است. به راستی که رمضان ماه بخشیده شدن و بازگشتن به راه راست است و به راستی که ...
آری خداوند بندگانش را به میهمانی دعوت کرد و شیطان را در این میهمانی راه نداد تا به انسان‌ها فرصت دهد تا خود را پیدا کنند و بیشتر از این دامن خود را به گناه نیالایند. خداوند رحمان به انسان‌ها دستور داد روزها را با روزه‌داری سپری کنند تا معنویت در آن‌ها فزونی یابد و فاصله بین انسان‌ها برداشته شود. بسیاری از گناهان و حتی حلال‌ها را سبب بطلان روزه قرار داد تا مبادا این اعمال حلال و گناهان حال معنوی را از بندگانش بگیرد. برای خواندن قرآن ثوابی بسیار قرار داد تا بوسیله خواندن قرآن نور هدایت را بر زندگی آن‌ها بتاباند. حتی برای خوردن در سحرگاهان ثواب قرار داد تا به بهانه خوردن و آشامیدن، بندگانش بیدار شوند و هرچند اندک به مناجات با او بپردازند و طعم گفتگو با خداوند را هنگام سحرگاه بچشند و از برکات شب‌زنده داری بهره‌مند شوند. او حتی برای این‌که رسم مهمان‌نوازی را کامل کند، برای خوابیدن در این ماه نیز ثواب قرار داد. فضل خداوند رحمان به این‌جا ختم نشد و او در اواخر این ماه پرفضیلت، شب قدر را قرار داد تا سرنوشت یکسال آینده انسان‌ها را در همین میهمانی رقم زند و وعده داد تا بندگان پشیمانش را در این میهمانی و در این شب ببخشد. به همین سبب از بندگانش خواست تا در این شب خواب را بر چشمانشان حرام کنند و برای گناهانشان طلب عفو کنند و خواسته‌هایشان را از خداوند منان بخواهند.
آری چه مهربان و مهمان‌نواز است این خدا. چه عطوف و چه بخشنده است. پس ما نیز باید حق میزبان را ادا کنیم و از آن‌چه در این میهمانی بزرگ به ما عطا کرده، با جان و دل محافظت کنیم. او گناهانمان را به فضل خویش بخشید و در عوض معنویتی وصف ناشدنی به ما عطا کرد. ما را به خود نزدیک‌تر کرد و بر هدایتمان افزود. همه این عطایا وظیفه ما بندگان را سنگین‌تر می‌کند. با اتمام این ماه، میهمانی به پایان می‌رسد و شیطان آزاد می‌شود و در این زمان است که خداوند از بالا نظاره‌گر اعمال بندگانش می‌نشیند و آن‌ها می‌آزماید تا ببیند کدامینشان حق میزبان را ادا می‌کنند و وای بر فراموشکاران.
خداوندا رمضان تمام شد و ما ماندیم و وسوسه‌های شیطان. بار الها ما همه بنده‌ایم و ضعیف و اگر یاری تو نباشد ما همگی تباه خواهیم شد. خداوندا نمی‌گوییم دستمان را بگیر. زیرا عمریست که گرفته‌ای. مبادا رها کنی. مبادا یک لحظه ما را به حال خود واگذاری و راضی نشو که شیطان با وسوسه‌هایش بین ما و تو فاصله بیندازد. پس خداوندا از ما بگیر هر آن‌چه تو را از ما می‌گیرد.
امین یا رب العالمین.